ARHI†ΞKTA-Mehanički zid (Trilogija: Dio I,odbijanje )v1

[Intro] (Slow, haunting arpeggio on a clean, chorus-drenched guitar) (Drums enter with a complex, syncopated 7/8 groove) (Distorted bass rumble under the arpeggio) [Dark, brooding atmosphere] [Verse 1] Svijet se pretvara u binarni kod Prodaju dušu za savršen ton U studiju sjene, niko nema glas Algoritam piše za nas, a ne za spas Gledam u prste, žice su mi krv i znoj Odbijam taj lažni, digitalni roj (yeaaa) Industrija traži brzi, sterilni profit A ja u mraku gradim svoj vlastiti mit ! [Pre-Chorus] Nema tu greške, nema ni krika Samo savršena, hladna slika Okrećem leđa, palim stari Maršal Ne treba mi skripta, ne treba mi signal! [Chorus] Bježim od stroja, bježim u zvuk Samo srce udara, kao ratni bubanj-buk Može li biti muzika, samo goli strah? Da li je ljubav dovoljna, il' pretvaram se u prah? Držim se škole, gdje prst je zakon svet Dosta mi je laži što osvaja čitav svijet! ( ooouuu oouuyeaaa) [Verse 2] Svi pričaju o napretku, o novoj eri A ja vidim samo kaveze i crne zvijeri Kažu – "To je alat, to je budućnost nova" Ja vidim samo kraj starih snova Moj riff je ožiljak, moje solo je plač Odbijam binarnu igru, vadim stari mač Neka me zovu dinosaur, neka sam star Ja čuvam u sebi taj ljudski, iskonski žar [Bridge / Instrumental Solo] [Guitar Solo: Technical shredding, melodic, blending bluesy bends with hyper-fast Phrygian runs] [Drums: Triplets on double bass, polyrhythmic fills] [Bass: Thundering, percussive lines] [The music builds to a chaotic peak, then abruptly stops into an eerie silence] [Bridge 2] (Vocal whispers, aggressive and gritty) Možda me čeka zid... Možda je greška moj ponosni vid... Je li moguće da strah... Samo prikriva put u taj novi dah? [Outro] (Slow arpeggio returns, same as intro) Još bježim... Ali prsti se tresu...ipak bježim (Distortion fades) Na rubu sam... (Silence) [the end in fade out guitars arpeggio ]