ਤੇਰੀ ਜ਼ਾਲਮ ਨਜ਼ਰ ਦੀ ਸਹੁੰ— ਕੀ ਇਹ ਅੱਗ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਹੈ, ਜਾਂ ਇਹ ਲਾਟਾਂ ਹਨ? ਮੈਂ ਮੂਰਖ ਸੀ ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲਾਟਾਂ ਨੂੰ ਤੇਰਾ ਪਿਆਰ ਸਮਝ ਬੈਠਾ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਫੁੱਲ ਸਮਝ ਬੈਠਾ। ਬੰਦ 1 ਹਰ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਧੋਖਾ ਲੁਕਿਆ ਸੀ, ਫਿਰ ਵੀ ਮੈਂ ਉਸ ਧੋਖੇ ਨੂੰ ਸੱਚ ਸਮਝ ਲਿਆ। ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਸੜ ਕੇ ਸੁਆਹ ਹੋ ਗਿਆ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਿਆਰ ਦੇ ਦਾਅਵੇ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਰਿਹਾ। ਇਹ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਪਿਆਰ ਸੀ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ? ਜਿੱਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਸੜਨਾ ਹੀ ਮੇਰੀ ਕਿਸਮਤ ਸੀ। ਤੂੰ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੀ ਹੋਈ ਚਲੀ ਗਈ, ਜਦਕਿ ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਹੀ ਖੜ੍ਹਾ ਰਹਿ ਗਿਆ। ਕੋਰਸ (ਦੁਹਰਾਓ) ਤੇਰੀ ਜ਼ਾਲਮ ਨਜ਼ਰ ਦੀ ਸਹੁੰ— ਕੀ ਇਹ ਅੱਗ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਹੈ, ਜਾਂ ਇਹ ਲਾਟਾਂ ਹਨ? ਮੈਂ ਮੂਰਖ ਸੀ ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲਾਟਾਂ ਨੂੰ ਤੇਰਾ ਪਿਆਰ ਸਮਝ ਬੈਠਾ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਫੁੱਲ ਸਮਝ ਬੈਠਾ। ਬੰਦ 2 ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਸਮਝ ਆਈ—ਇਹ ਲਾਟਾਂ ਦੀ ਖੇਡ ਸੀ; ਤੇਰਾ ਹਰ ਇਸ਼ਾਰਾ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਜਾਲ ਸੀ। ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਦਿਲ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਤੂੰ ਉਸ ਨਾਲ ਖੇਡੀ; ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰ ਨੂੰ ਮਜ਼ਾਕ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਪਰ ਹੁਣ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਗਿਲਾ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਹੈ। ਇਸ ਸਫ਼ਰ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਬਸ ਇਹੀ ਸਿੱਖਿਆ ਹੈ: ਹਰ ਚਮਕਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਸੋਨਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਅੰਤਿਮ ਕੋੋਰਸ (ਹੌਲੀ ਸਮਾਪਤੀ) ਤੇਰੀ ਜ਼ਾਲਮ ਨਜ਼ਰ ਦੀ ਸਹੁੰ— ਮੈਂ ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਾਟਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਸੜਦਾ। ਮੈਂ ਮੂਰਖ ਸੀ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੇਰਾ ਪਿਆਰ ਸਮਝ ਬੈਠਾ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਸੱਚ ਪਛਾਣਦਾ ਹਾਂ—ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਅੱਗ ਸੀ, ਪਿਆਰ ਨਹੀਂ।
