Saat durmuş, sokak ıssız, Şehir uyur, günah uyanık. Perdeler kapalı, masalar dolu, Bu gece herkes biraz tanıdık. [Kıta 1] Siyah takım, yakada iz, Dostluk ucuz, ihanet temiz. Yüzüme gülen çok gördüm, Arkamı döndüm, değişti deniz. Cümlem kısa, hesabım uzun, Yolum karanlık, bakışım donuk. Benimle yürüyen adımını bilir, Yanlış basanın gecesi soğuk. Altın yüzük parmakta ağır, Taht yükseldikçe yalnızlık çağırır. Herkes güce yakın durur, Güç düşünce ilk dostlar dağılır. [Ön Nakarat] Kapılar kapanır, ışıklar söner, Bu şehirde her sır sahibine döner. Bizim masada söz bir kere çıkar, Ya ömürlük kalır ya sahibini gömer. [Nakarat] Geceye mühür, şehre duman, Bizden kaçmaz yazılan zaman. Dost görünen düşman olursa, En derin yara gelir uzaktan. Geceye mühür, masaya yemin, Sözüm demir, bakışım serin. Ben bu yola korkuyla çıkmadım, Korku yürür şimdi benim peşimden. [Kıta 2] Telefon sessiz, haberler ağır, Bir isim düşer, bütün şehir sağır. Kimse görmez, kimse bilmez, Ama duvarların hafızası vardır. Ben çocukken göğe bakardım, Şimdi gökyüzünü camdan izlerim. Kazandığım her şey önümde, Kaybettiklerimi içimde gizlerim. Şampanya köpürür, masada neşe, Her kahkahanın altında bilmece. Kardeşim dediğim omzuma dokunur, Ama gözü hep bıraktığım servette. [Ön Nakarat] Kapılar kapanır, ışıklar söner, Bu şehirde her sır sahibine döner. Bizim masada söz bir kere çıkar, Ya ömürlük kalır ya sahibini gömer. [Nakarat] Geceye mühür, şehre duman, Bizden kaçmaz yazılan zaman. Dost görünen düşman olursa, En derin yara gelir uzaktan. Geceye mühür, masaya yemin, Sözüm demir, bakışım serin. Ben bu yola korkuyla çıkmadım, Korku yürür şimdi benim peşimden. [Köprü] Beni kötü yapan karanlık değil, Işığın altında gördüğüm yüzlerdi. Düşman dediğim açıkça karşımdı, Dost bildiklerim daha tehlikeliydi. Bir gece gelir, bütün hesaplar kapanır, Taç düşer, isimler unutulur. Ama adam dediğin son nefesinde bile, Sözünün arkasında dimdik durur. [Final Nakarat] Geceye mühür, son bir karar, Arkamda duman, önümde duvar. Ben yıkılsam da diz çökmem, Bu şehir adımı karanlığa yazar. Geceye mühür, masaya yemin, Kalbim taş değil, sadece derin. Herkes gider, gölgem kalır, Gece yürür hâlâ benim peşimden. [Çıkış] Saat yeniden çalışır… Ama bazı geceler geçmez. Bazı sözler unutulmaz… Sadece mühürlenir.
