[Verse 1] Ὦ Φοῖβε Πατρὸς φωτὸς παῖ Ἀπόλλων Ἀπόλλων Ὃς μαντείαις ἀνθρώποις Φρένας ἄγεις ἐπ᾽ ἀλήθειαν Πολλάκις ἐν ὕπνοις μοι Λέγεις· “Σώκρατες Ποίει μουσικήν” Καὶ νῦν γέρων Πρὸς Ἀΐδην ἰών Σὸν εἴσω λόγον ᾄδω [Chorus] Ἀπόλλων Ἀπόλλων Φῶς ἐν στέρνοις Οὐ μόνον ὀφθαλμοῖς Σὺ με ἤγαγες δι᾽ ἐλέγχου Νῦν δέ σε ὕμνῳ καλέω Ἀπόλλων Ἀπόλλων Δέξαι καὶ γηραιὰν φωνήν Ἣν ἐπαίδευσας σιγᾶν Νῦν δ᾽ ἐκέλευσας ἀείδειν [Verse 2] Πάλαι ἐνόμιζον Ὦ κύριε Ἡ μουσικὴ εἶναι ὁ βίος ὁ ἐμὸς Διαλέξεων ῥυθμός Ψυχῆς ἐν λόγοις ἁρμονία Νῦν δέ σοι μέλος γλῶσσᾳ Ἁπλῇ Ἀνεπιστρόφῳ φέρω Ὥσπερ παιδὶ πρῶτα φθέγματα Τρεμομένην φωνήν (ἰώ) [Chorus] Ἀπόλλων Ἀπόλλων Φῶς ἐν στέρνοις Οὐ μόνον ὀφθαλμοῖς Σὺ με ἤγαγες δι᾽ ἐλέγχου Νῦν δέ σε ὕμνῳ καλέω Ἀπόλλων Ἀπόλλων Δέξαι καὶ γηραιὰν φωνήν Ἣν ἐπαίδευσας σιγᾶν Νῦν δ᾽ ἐκέλευσας ἀείδειν [Bridge] Εἰ καλὸν ᾖ Σοῦ ἐστίν Εἰ φαῦλον Ἐμῆς τέχνης Ἐγὼ γὰρ ἀεί φημι Οὐδὲν εἰδέναι σαφές Ἀλλ᾽ εἰ καὶ τοῦτο ᾄδω Ἓν οἶδα τῆς ἀληθείας Ὅτι σοῦ ἄνευ Ὦ Φοῖβε Οὔτε βίος οὔτε θάνατος εὔρυθμος [Chorus] Ἀπόλλων Ἀπόλλων Φῶς ἐν στέρνοις Οὐ μόνον ὀφθαλμοῖς Σὺ με ἤγαγες δι᾽ ἐλέγχου Νῦν δέ σε ὕμνῳ καλέω Ἀπόλλων Ἀπόλλων Δέξαι καὶ γηραιὰν φωνήν Ὡς παῖδα σοφίας πλάνον Εἰς σὲ γυμνὸν ἀπιόντα (Ἀπόλλων)
