[Муқаддима] Гули ҷийда, гули ҷийда, Дар дилам ҳастӣ ҳамеша. Бӯи ту орад ба ёдам, Хонаи гарму диёрам. [Нақарот] Гули ҷийда, гули ҷийда, Ёди ту лабхандам орад. Оғӯши гарми модарамро, Дилам ҳар лаҳза мехоҳад. Гули ҷийда, гули ҷийда, Кӯдакиямро ёд кардам. Ҳар куҷое, ки равам ман, Ватанам дар қалби ман аст. [Банди 1] Роҳи деҳа пеши чашмам, Боз маро кӯдак кунад. Бӯи ҷийда бо насими, Хотираҳоро зинда кунад. Модарам дар остона, Интизори ман мемонад. Кӯчаҳои деҳаи ман, Дар дилам абад мемонад. [Нақарот] Гули ҷийда, гули ҷийда, Ёди ту лабхандам орад. Оғӯши гарми модарамро, Дилам ҳар лаҳза мехоҳад. Гули ҷийда, гули ҷийда, Кӯдакиямро ёд кардам. Ҳар куҷое, ки равам ман, Ватанам дар қалби ман аст. [Банди 2] Солҳо гузаранд оҳиста, Дил туро фаромӯш накунад. Дар тамоми рӯи дунё, Ҷои Ватанро кас нагирад. Гули ҷийда боз бишукуфад, Дар диёрам суруд хонад. Хешу табор саломат бошанд, Хонаи мо обод монад. [Нақароти охир] Гули ҷийда, гули ҷийда, Ту суруди қалби манӣ. Модару хона, ёру Ватан, Шумо тамоми дунёи манед. Гули ҷийда, гули ҷийда, Ёди ширини диёрам. Ҳар куҷое, ки равам ман, Фаромӯшат намекунам.


