[Intro] [bassline fades in, soft horns swell] Na horyzoncie wschód słońca, Cienie tańczą w rytmie serca. Życie jak melodia, nuta niepewna, Z głośnika reggae, w duszy bit ciężka. [Verse 1] Korzenie głęboko, jak dęby na polach, Życie w mgle poranka, nadzieja w popiołach. Dzielnice milczą, choć każdy coś woła, Na ścianach graffiti, dusza tu woła. Przyczajony jak kot w bramie cichej, W rymach odnajduję świat bez granicy. Słowa ciężkie jak beton, lżejsze od dymu, Każdy wers to echo, każdy wers to rytm bębnu. [Chorus] Wschód słońca, życie znowu płynie, Na rytmie reggae, hip-hop w krainie. Wschód słońca, marzenia w linii, Od betonu do zieleni, wszyscy jedni. [Verse 2] Czuję puls miasta, jak bicie wibracji, Światło w oknach jak iskry reakcji. Ludzie to nuty, my składamy symfonię, Nie ma dyrygenta, każdy w swojej harmonii. Reggae płynie w żyłach, rymy w powietrzu, Każda historia jak bębny na deszczu. Podwórka szare, ale dusze kolorowe, Niebo rozjaśnia sny – życie na nowe. [Bridge] [horns crescendo, soft patter of drums] Czasem burza, czasem cisza, W tym chaosie odnajduję kliszę. Obrazy ludzi, ich twarze jak mapy, Każdy wers to krok, każdy beat to trapy. [Chorus] Wschód słońca, życie znowu płynie, Na rytmie reggae, hip-hop w krainie. Wschód słońca, marzenia w linii, Od betonu do zieleni, wszyscy jedni.
