[1. Kıta] Az kaldı taşmama Ağzıma kadar doluyum Yıllardır biriktirdim Atıp kurtulamadım Ne derlerse desinler ben böyleyim Dertlerimi içime gömerim Kimse bilmez neler çektim kendime bile söyleyemedim [2. Kıta] Her gece sustum, her sabah güldüm İçimde yıkıldım, dışımda dimdik yürüdüm Herkese iyi geldim, kendime gelemedim Bir tek kendimi affedemedim Ne hesap sordum ne hesap verdim Gidenin ardından hep el salladım Kırıldım, dağıldım, belli etmedim Ben en çok kendime ihanet ettim [Nakarat] Dokunsan ağlarım Bir sorsan anlatırım Ama sen de herkes gibi İyiyim dersem inanırsın Bir gün susmayacağım İçimde ne varsa haykıracağım O gün geldiğinde sakın sorma Ben neden böyle oldum diye [3. Kıta] Biriktirdim bütün yarım kalanları Söylenmemiş sözleri, kırık zamanları Herkes benden bir parça aldı Bana benden ne kaldı? Bazen gitmek istedim, gidemedim Bazen kalmak istedim, kalamadım Herkesi anlamaya ömür verdim Bir kendimi anlayamadım [Köprü – Yükselen Duygu] Bir yanım hâlâ çocuk Bir yanım çoktan yaşlı Herkes beni güçlü sandı Kimse nasıl olduğumu sormadı [Son Nakarat] Dokunsan ağlarım Bir sorsan anlatırım Ama sen de herkes gibi İyiyim dersem inanırsın Bir gün susmayacağım İçimde ne varsa haykıracağım O gün geldiğinde sakın sorma Ben neden böyle oldum diye [Outro – Sakin, Kırılgan] Ne derlerse desinler ben böyleyim Dertlerimi içime gömerim Kimseye bir şey söylemeden bir gün ben de çekip giderim Az kaldı taşmama Ağzıma kadar doluyum…
