[Intro - very soft piano, long pause] [Spoken Word - mahina, pagod na boses] Ako yung lalaking hindi umiiyak. [Pause] Hindi dahil hindi ako nasasaktan. Kundi dahil sanay akong kimkimin lahat. [Verse 1 - dahan-dahan] Bata pa lang, tinuruan na akong maging matatag. "Bawal umiyak, lalaki ka." "Kailangan mong kayanin, lalaki ka." "Kailangan mong maging malakas, palagi." Kaya natuto akong ngumiti kahit durog na. Natuto akong tumawa kahit pagod na pagod na. Natuto akong sabihing "okay lang ako" kahit hindi na talaga. [Verse 2 - medyo basag na boses] Pero ang totoo? Pagod na ako. Pagod na akong maging malakas para sa lahat, pero walang malakas para sa akin. Pagod na akong intindihin lahat, pero walang gustong umintindi sa akin. Pagod na akong ayusin lahat, pero pag ako na yung sira, walang nag-aayos sa akin. [Chorus - emotional, pinipigilang iyak] Minsan gusto ko ring mayakap nang walang dahilan. Minsan gusto ko ring sabihin na "hindi ko na kaya" nang hindi ako huhusgahan. Minsan gusto ko ring umiyak nang hindi sinasabihan na mahina ako. Hindi mahina ang lalaking umiiyak. Tao lang siya. Nasasaktan din. Napapagod din. Umiiyak din. [Outro - whisper, long pause, piano fade] Kaya kung lalaki ka at nakikinig ka ngayon, at tinatago mo lahat... Okay lang umiyak. Okay lang mapagod. Okay lang maging tao. Hindi mo kailangang buhatin lahat mag-isa. Okay lang... hindi maging okay.
