[Verse 1] Yalnızlık iki türlüdür. Biri zavallılıktır, bir başkasının eksikliğini hissetmektir; buna yalnızlık denir. [Chorus] Diğeri ise bir bütünlüktür, kendi kendine yetebilme ihtişamıdır; buna tek başınalık denir. [Verse 2] Kendi merkezinde durmayı öğrenen insan, artık kimseye muhtaç değildir. [Bridge] O, kendi içindeki pınardan beslenir. [Outro] Dünyadaki en güçlü insan, tek başına kalmaktan korkmayan insandır.