Sta te laat op — dag begint al krom, Voet uit bed — LEGO! — welkom, bom. Hink naar de douche, half mens half schuld, Was me snel want tijd heeft geen geduld. Handdoek? Nee hoor — slaapkamerfeest, Badkamer nat — publiek lacht het meest. 🎶 Oj-ja-ja | mijn privé-demon Hij loopt al vóór mij uit 🎶 Oj-ja-ja | mijn privé-demon Trekt m’n planning onderuit 🎶 Oj-ja-ja | lach ‘m weg vandaag Zing ‘m hard en niet te schoon 🎶 Oj-ja-ja | daar is ‘ie weer Mijn privé-de-mon! 🎶 Overhemd aan — knoop zegt: “Ik ben vrij,” Springt ervandoor, slimmer dan wij. Ontbijt dan maar snel — koffie is dood, Zonder cafeïne ben ik cultureel nood. Pindakaas-boterham, perfect bedacht, Glijdt van het bord — vloer eet ook mee vandaag. Auto gestart — lampje knippert fel, “Tank,” zegt het leven, “nu, en snel.” Tankstation — vóór mij: historisch moment, Rollator eruit — tijd wordt opnieuw uitgevonden, bekend. Eerst praten, dan denken, dan héél kalm doen, Ik leer hier rust — tegen m’n zin — tegen betaling bovendien. 🎶 Oj-ja-ja | mijn privé-demon Hij heeft geen haast, geen plan 🎶 Oj-ja-ja | mijn privé-demon Maar weet precies wat ik niet kan 🎶 Oj-ja-ja | zing ‘m kapot Tot hij mij niet meer ziet 🎶 Oj-ja-ja | daar is ‘ie weer Maar ik dans — ik verlies ‘m niet 🎶 Bridge (spraak, band zacht door) Weg afgesloten. Omleiding. File. Vrachtwagen lost z’n hele jeugd. Ik kom binnen, stoom uit m’n kop, Zegt m’n collega — droog — zonder stop: “Wat doe jij hier eigenlijk, man?” … “Je bent vandaag vrij.” 🎶 Oj-ja-ja | mijn privé-demon We kennen elkaar te goed 🎶 Oj-ja-ja | mijn privé-demon Jij maakt chaos — ik maak moed 🎶 Oj-ja-ja | als alles struikelt Blijf ik in de maat gewoon 🎶 Oj-ja-ja | daar is ‘ie weer Mijn privé-de-mon!** 🎶
0/500